Εφιαλτικό σενάριο για το ευρώ
«Οπως είπε κάποιος πρόσφατα, το καλύτερο χαρακτηριστικό του 2011 είναι ότι πιθανότατα θα είναι καλύτερο από το 2012», αναφέρει στην αρχή χθεσινού άρθρου του ο Γιόζεφ Στίγκλιτς.
«Οπως είπε κάποιος πρόσφατα, το καλύτερο χαρακτηριστικό του 2011 είναι ότι πιθανότατα θα είναι καλύτερο από το 2012», αναφέρει στην αρχή χθεσινού άρθρου του ο Γιόζεφ Στίγκλιτς. Ο οποίος προειδοποιεί στο νέο άρθρο του ότι το 2012 θα είναι «το έτος της εύλογης απαισιοδοξίας». Παραδέχεται, πάντως, ότι τα πράγματα θα μπορούσε να είναι χειρότερα, αν οι ΗΠΑ είχαν υιοθετήσει τις «συνταγές» των Ρεπουμπλικανών για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ο καθηγητής Στίγκλιτς αναγνωρίζει κάτι ακόμα θετικό στο 2011: Η Αμερική φαίνεται να συνειδητοποιεί το μεγάλο κενό ανάμεσα στο πλούσιο 1% και όλων των υπολοίπων, ενώ τα κινήματα διαμαρτυρίας -από την Αραβική Ανοιξη, μέχρι τους Ισπανούς indignados και το «Occupy Wall Street» κίνημα- έχουν καταστήσει σαφές ότι κάτι δεν πάει καλά με το καπιταλιστικό σύστημα. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι τα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα θα επιδεινωθούν το 2012, μετά την αποτυχία των ηγετών και των δύο πλευρών του Ατλαντικού να τα διαχειριστούν το έτος που ολοκληρώνεται. «Οποιαδήποτε πρόβλεψη βασίζεται περισσότερο από ό,τι συνήθως στις πολιτικές αποφάσεις. Αν οι οικονομικές προβλέψεις είναι δύσκολες, τότε οι πολιτικές είναι ακόμη δυσκολότερες», υποστηρίζει.
Δεδομένων αυτών, «μαντεύει» ότι το 2012 η Ευρώπη θα διολισθαίνει όλο και βαθύτερα σε ένα «σπιράλ θανάτου», όπου η λιτότητα οδηγεί στην ύφεση και σε αυτή οι Ευρωπαίοι ηγέτες απαντούν με ακόμα μεγαλύτερη λιτότητα. «Το μόνο που σώζει το ευρώ βραχυπρόθεσμα είναι οι αγορές κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, οι οποίες έχουν αποτρέψει την εκτίναξη των επιτοκίων -είτε αρέσει είτε όχι, η ΕΚΤ ουσιαστικά χρηματοδοτεί τα κράτη», ξεκαθαρίζει ο καθηγητής Στίγκλιτς. Οσο για την πολιτική ανταπόκριση, τη θεωρεί «πολύ λίγη, πολύ αργά» αλλά προειδοποιεί ότι το πιθανότερο για το 2012 είναι «περισσότερο από τα ίδια: λιτότητα, πιο αδύναμες οικονομίες, περισσότερη ανεργία και συνεχιζόμενα ελλείμματα, με τους Ευρωπαίους ηγέτες να κάνουν ελάχιστα για να αντιμετωπίσουν την κρίση -εν ολίγοις, περισσότερες αναταράξεις».Οσο για τις ΗΠΑ, ο νομπελίστας υποστηρίζει ότι «ήλπιζαν σε μια ανάκαμψη ωθούμενη από τις εξαγωγές, όμως, με την επιβράδυνσή της στην Ευρώπη, το μεγαλύτερο πελάτη των ΗΠΑ, αυτό δεν είναι πιθανό». Φοβάται δε, ότι «με τις χειρότερες επιπτώσεις της περικοπής δαπανών να μην έχουν ακόμα εκδηλωθεί, το αδιέξοδο -και το πείσμα των Ρεπουμπλικανών- μπορεί να σημαίνουν ότι οι περικοπές στο φόρο των μισθωτών υπηρεσιών που προωθεί η κυβέρνηση Ομπάμα δεν θα επεκταθούν, αποδυναμώνοντας έτσι την κατανάλωση των νοικοκυριών».
Δεδομένων όλων αυτών, ο καθηγητής Στίγκλιτς καταλήγει ότι «το 2012 θα μπορούσε να αποδειχθεί η χρονιά κατά την οποία το πείραμα του ευρώ, το αποκορύφωμα μιας 50ετούς διαδικασίας οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης στην Ευρώπη, θα έρθει στο τέλος της. Τότε, αντί για το τέλος της Μεγάλης Υφεσης του 2008, το 2012 μπορεί να σηματοδοτήσει την αρχή μιας νέας και πιο τρομακτικής φάσης της χειρότερης οικονομικής καταστροφής τα τελευταία 75 χρόνια».
Πηγή: imerisia.gr